andas á procura?

Búsqueda personalizada

terça-feira, setembro 30, 2008

Predicación

domingo, setembro 28, 2008

Entre o compromiso e a invisibilidade

Finalizado xa o Encontro de Escritor@s, entre o compromiso e a invisibilidade, fica deixar unhas imaxes do que foi o acto de clausura no Museo de Arte Contemporánea d'A Coruña. Un recital poético coa presenza de Lucía Aldao e María Lado, Emma Couceiro, Estíbaliz Espinosa, O Leo, Celso Fernández Sanmartín e o MC García.






terça-feira, setembro 23, 2008

A porta verde de graça


A porta verde do sétimo andar estrea localización para poñer a disposición de lectores e lectoras o seu primeiro libro, en formato pdf.
Pódese descargar aquí.

domingo, setembro 21, 2008

Entre dous séculos

O venres e o sábado andarei entre dous séculos no encontro de escritor@s moz@s ou nov@s ou ambas cousas, no Pazo de Mariñán.
Escapareime, en canto remate o traballo, para escoitar, debater e compartir un tempo
interesante coa xente coa que non teño moitas oportunidades de coincidir.

mil e unha noites, máis

Últimamente tan só teño paciencia para ver unha película cando estou canso. Hoxe estabao extraordinariamente e senteime a ver unha das miñas canles máis odiadas. Collín comezada unha fita bastante pobre, pero quedei inmediatamente arroupado por dúas ou tres cuestións que me ataron a ela. Foi, se cadra, o papel de de Rose Byrne o que me obrigou a determe nela. Pensei, case inmediatamente, nunha outra historia bastante adolescente que lin días atrás, pero que me impactou porque lembro ter feito, case sen pensar, algunha 'irracionalidade' tan só como unha obriga para comigo mesmo, por demostrar un sentimento sincero, mais ás veces tan efémero que desaparecía no mesmo momento de ter comezado.
Penso que ás veces a vida, cando menos a miña, non é máis que unha continua espera entre eses momentos nos que necesito demostrar o que sinto, aínda que sexa por un momento.

segunda-feira, setembro 15, 2008

One bourbon One scothc & One beer

Nunca na miña vida sentín a necesidade de beber para esquecer. Será porque nunca tiven nada do que precisase desprenderme, pois son home de poucas posesións, ou cando menos de podesións necesarias. Mais si, despois de moito tempo, volvín fumar. Tratouse tan só dun cigarro, máis ben pequeno e de mal sabor, pero fíxeno porque verdadeiramente sentín a necesidade de facelo. Pasaron tres días do acontecemento e aínda continúo a pensar que foi o que, en realidade, me levou a desexalo. Non é que me preocupe en exceso o feito, mais si as razóns polas que me deixei levar. Son feble, conclúo. Son tan feble como unha vara de vimbio, fáltame saber se tan flexible. Dígoo para non romper. Non desexaría romper e perderme máis alá de onde estou disposto a chegar en condicións normais.
Nunca na miña vida... estiven tan disposto como hoxe a desfacerme por completo, en millóns de pequenos anacos, porque a confianza en canto me sustentaba deteriorase a cada paso, alentando esa parte de min que nunca esquezo, pero que desexaría acurralar contra as cordas.
Nunca na miña vida... vivín sen vivir en min, malia anuncialo sempre como un dogma divino. De facelo, mostraríame espido en cada frase, como nunca antes.

sábado, setembro 13, 2008

de sabios é tamén saber que cabeza cortar

Seaga, cando menos ese foi o seu compromiso, readmitirá ás máis de setecentas persoas despedidas, restablecendo as condicións previas ao despedimento. Medio Rural pasoulle a pelota á empresa, asegurando que descoñecía os propositos da xerencia. Como é ben sabido, as rectificacións son sempre benvidas, mais o feito de facer unha fonda depuración da estructura é tamén recomendable. Polo tanto, compriría ir preparando a machada para a preceptiva decapitación.

quinta-feira, setembro 11, 2008

Textos

daqueles textos que escribín hai anos e que, dende hai uns meses, atópanse en libre descarga:

cando corra
arrédate de min
non haberá por onde collerme

Un poema de situación



por
unha palabra tan só
a papoula
tingue de vermello as superficies
porque o verán é moito máis
que unha expresión

Por unha palabra tan só. Poema para @s máis nen@s

quarta-feira, setembro 10, 2008

Seaga, a vergoña da socialdemocracia galega

Voceiro da Cig en Lugo: para que se creou esta empresa de capital público e funcionamento privado: para poder usar desde a administración os mesmos mecanismos que as ETTs, suprimíndolle aos traballadores até o dereito a saber o tempo de contrato.

Como traballador de Seaga, extraballador doutro chiringuito pseudonacionalista (e nunca de esquerdas), non podo senón mostrar a miña máis absoluta indignación polo proceder do que se anunciaba como o cambio no xeito de traballar do operativo contra os incendios forestais. A creación de Seaga supuxo unha involución no que respecta aos dereitos de traballadores e traballadoras. Isto non pode senón que provocar que a reponsabilidade, tanto política como legal, recaia sobre, en primeiro lugar, a Consellería de Medio Rural, e en segundo lugar sobre o xerente de Seaga, como responsable último de levar a cabo as directrices políticas que lle chegaban das alturas. Agardemos que así sexa.


domingo, setembro 07, 2008

Anónimos

Teño, unha vez máis, unha curiosidade cinematográfica que se me escapou no seu momento, Masked and Anonymous, traducida como Anónimos. Mentres procuro facerme coa fita, déixovos esta intro que atopei en youtube, coa música de Bob Dylan, My Back Pages, versionada polo grupo xaponés Magokoro Brothers, versión incluso máis interesante que a orixinal ou, cando menos, moi meriotoria.


terça-feira, setembro 02, 2008

Baile Átha Cliath

Despois de revisar aquel Baile Átha Cliath, que escribira nesa cidade, Dublín, e co que se me concedera o II Premio Illas Sisargas de Poesía Erótica, para que saia, agardo que en breve, publicado, xurdíu un novo libriño de poemas do que non vou dicir máis que é unha broma xigante, para rir inmenso.

Arquivo do blog