andas á procura?

Búsqueda personalizada

quarta-feira, janeiro 30, 2008

sexta-feira, janeiro 25, 2008

Por unha palabra tan só. Poemas para @s máis nen@s


A semana pasada poñía á vosa disposición, baixo licenza Creative Commons (esa é outra, xa que por fin estoume poñendo un chisquiño ao día con esta forma de compartir experiencias), un libriño de poemas baixo o título de 'Un poema de situación', acúmulo de anécdotas vividas dende a infancia, sempre en clave de humor. Agora, outros poemas, pero desta volta con vontade de achegarme aos máis novos e novas (tamén de espírito), co libro 'Por unha palabra tan só. Poemas para @s máis nen@s'. Como digo na brevísima presentación do documento, descoñezo se se trata duns textos que poidan encantar aos máis cativos, pero si agardo que lles axuden a achegarse a un fondo sentimento de aprecio polas palabras.

quarta-feira, janeiro 23, 2008

Banco de terras


No medio rural é ben coñecida a importancia dunha ferramenta como a do Banco de Terras de Galiza. Xusto para aquelas persoas que desexen aumentar a superficie da súa explotación agraria, a un prezo razonable. Claro que, como en calquera ferramenta aberta, xurden posibilidades ben curiosas, como está, que pon ao noso alcance, todo un 'campo de futbol', co seu propio servizo de estacionamento, pola máis que curiosa cifra de vinte euros anuais. Ponse, deste xeito, da máis radiante actualidade, aquela campaña a prol do deporte, haz deporte no eches tripa, que tantas veces temos escoitado.

sábado, janeiro 19, 2008

un poema de situación

Xa é posible a descarga gratuíta do libro Un poema de situación. Dicir deste acúmulo de experiencias, que deu comezo o día 3 de outubro do 2003, no baño do pub Dado Dadá en Compostela, durante a celebración do meu primiero filocafé.

Descarga

sexta-feira, janeiro 18, 2008

kalaikia 16 e a porta verde




xa está na rúa o número 16 do suplemento d'A Peneira, kalaikia. Nel Antón Fernández achéganos uha crítica do libro 'A porta verde do séétimo andar'.

Foro Negro













Foro Negro
A necesidade de gobernar o descontento.
19 de xaneiro no IGI.

segunda-feira, janeiro 14, 2008

Non é fame, é precaución

Era o meu pai a dicir, cando se nos preguntaba, aos meus irmáns e a min, se tiñamos fame naqueles momentos, nos que sendo hora de xantar, nos iamos achegando á cociña, que non era fame, era precaución. Logo cos anos, quedeime coa frase daquela canción de Carmen Consoli, na que pedía un sorso in più (un grolo a maiores, en tradución libre), previndo momentos de sede.
O caso é que, os momentos de necesidade, apréndennos a valorar os elementos básicos das nosas vidas na súa xusta medida, desprezando o supérfluo. Porén, son xusto os momentos de recuperación, nos que reclamamos ese grolo a maiores, esa precaución, a previsión fronte a futuros momentos de crise.
Chegou o momento de reclamar, de solicitar o meu grolo a maiores, previndo crises futuras. Xa enlazando co post anterior.

Importante: non se confunda e devandita expresión, con estoutra, de sentido moi diverso, incluso, contraditorio: non é fame, é ghana de comer.

domingo, janeiro 13, 2008

Encontro Nacional Labrego


Onte, día 12 de xaneiro, celebrouse en Lugo o Encontro Nacional Agrario, de onde sairía constituído o Encontro Nacional Labrego, corrente crítica inserida dentro do Sindicato Labrego Galego-Comisións Labregas. Corrente resultado dos últimos e máis acuciantes cambios dentro da estrutura orgánica do SLG.
O último Congreso da organización agraria, celebrado o 24 de novembro de 2007, servíu como punto de inflexión, no que se definiron, tamén de cara ao público, as posturas enfrentadas dentro do sindicato. Dende ese momento, a viraxe cara unha organización vertical, orientada cara unha definición orgánica semellante á dunha empresa, colocou á dirección do SLG na postura da patronal, negando a participación de liberados e afiliación nas tomas de decisión.

Deu comezo, porén, un novo movemento que iniciou singradura cunha anécdota que considero aclaratoria do actual estado das cousas. Unha compañeira liberada, cara o remate do acto e despois de ter votado polo nome definitivo da corrente, comentou:
no tempo que levo nesta organización (en torno a dous anos) é a primeira vez que participo nunha votación. Entón, e sen saber aínda cal vai ser o camiño a tomar por este novo Encontro Nacional Labrego, debo dicir que eu apoiarei sempre a horizontalidade dentro das organizacións de base; que apoiarei o diálogo entre as partes que, positivamente, teñan algo que aportar ao debate sobre os nosos sectores produtivos, nomeadamente e en particular, no sector agrario; apoiarei a figura do afiliado como expoñente e alicerce dentro do organigrama do Sindicato Labrego Galego. Pero, pola contra, non apoiarei a división entre traballadores/as, a precariedade laboral (concordando cunha compañeira de ADEGA, que me comentaba onte, cando non hai recursos para contratar persoal, antes de caer na precariedade, non se fan contratacións); non aopoiarei un sindicato de elites mesiánicas que se afasten da realidade nacional.

quarta-feira, janeiro 09, 2008

ghaiteiro!!!

Galiza é país de gaiteiros e de gaiteiras, iso resulta indiscutible, malia figura di merda de dous dos nosos máis sonados intérpretes (Núñez e Budiño), e sen contar evidentemente a do pelo verde. Hainas con grande tradición e influencia dentro do país, como é o caso da Seivane (permitídeme que me refira a ela polo apelido). Particularmente, sempre sentín certo aprecio polo Edelmiro Fernández. Pero hai unha cousa que, cando menos eu, boto en falta, e non é outra senón un grao de experimentación que colocase á gaita dentro cos instrumentos orquestables. Se ben, o que escoitei deste Miguélez, na súa páxina, non acaba de gustarme, véxolle a intención ao rapaz, o que me parece, cando menos, todo un logro.



sexta-feira, janeiro 04, 2008

vía láctea

Foron varias as ocasións, nas que tiven a oportunidade de escoitar a Alberto Augusto Miranda tocar o piano, mais nunca me cadrou de escoitar en directo esta peza, vía láctea, coa que fiquei hipnotizado dende as primeiras notas, cando a escoitei hai xa tempo, e coa que me quedo aínda, ao escoitala de novo neste espazo, myspace, ou mellor expresado, no espazo do Alberto e da Incomunidade.

quarta-feira, janeiro 02, 2008

o 'nacionalismo español' en cuestión e na súa propia lingua


Carlos Taibo vén de sacar, xunto cun grupo de mestres universitarios, ‘Nacionalismo español. Esencias, memoria e instituciones’. Non deixa de ser curioso, cando menos a min parécemo, o feito de cuestionar o nacionalismo español, máis propio das 'nacionalidades históricas' e fondamente vencellado a elas (agradezcamos a coordinación dun galego). E máis, falando nos termos nos que se expresa o propio coordinador do libro, nesta entrevista ao Periódico Diagonal:

“Es difícil ser nacionalista español y tener un proyecto de izquierdas”

É evidente a referencia á socialdemocracia española, incluso a esa esquerda tímida e en decadencia que representa IU. Da propia entrevista estracto un pouquiño pouco, por gracioso:

[...]El nacionalismo que hoy transmiten PP y PSOE no es, con toda evidencia, el mismo que postulaba Franco 40 años atrás. Pero debo subrayar que los elementos esencialistas, y la nula voluntad de discutir sobre ellos, son en sustancia los mismos.[...]

descontextualizando o texto, aínda que sempre entendible:

[...]El nacionalismo español hace uso de una formidable maquinaria de invención de tradiciones. Se habla mucho de las manipulaciones a las que se han entregado tantos libros de texto en Cataluña, ‘Euzkadi’ o Galicia, mientras apenas se le presta atención a las que se revelan al calor del nacionalismo español. También este último ha reescrito la historia en provecho de una suerte de permanente progreso que abocaría en la condición presuntamente acabada y halagüeña de la nación española de estos días. Y para refrendar esa invención ahí están las reales academias, la monarquía, la Iglesia y, naturalmente, un sinfín de medios de comunicación volcados en provecho de ese proyecto.[...]

Quen contamina paga, tamén no fogar.


No concello de Eriksdale, co que manteño un estraño irmanamento, puxéronse estritos á hora de regular a cantidade de lixo que se xera nos fogares da munipalidade. Estes días recibín esta mensaxe:
Please have your garbage & recyclables out by 8:00 am.
Limit 2 bags of garbage and must have at least one bag of recyclables.
If you have more garbage due to the holiday season, you can purchase stickers for a $1.00 each and attach one to each extra bag of garbage.
Stickers are available at the Municipal Office.
Happy New Year!!

(tradución rápida: sacar o lixo a partires das 8 am (a recollida é matutina) Límite de dúas bolsas, cando menos unha de reciclables. Os que, debido ás festas, teñan máis desas dúas bolsas, deberán recoller no concello etiquetas identificativas, a un dolar por cada bolsa a maiores)

Para o que non lle guste moito este novo imposto, o de Happy new year, vaille sentar bastante mal. Se cadra, tamén hai quen non lle pareza suficiente, pagar un dolar a maiores por cada bolsa de lixo, pero para comezar parece unha boa medida.

Arquivo do blog