andas á procura?

Búsqueda personalizada

quarta-feira, janeiro 24, 2007

rememorando

nestes días que o tempo non é moito, rememoro aquel Matt Groening do 'school is hell' ou estoutro Gilbert Shelton co seu:

domingo, janeiro 14, 2007

o tren

coido que podo sentirme oufano de acompañar a un novo fan de Andrés Dobarro na senda do coñecemento. O meu sobriño, persoa que aínda non ten os dous anos de idade, dende aquela primeira vez que acompañou á súa avoa á estación de tren de Vigo, ten unha forte obsesión co tren. Malia que o seu veciño máis próximo é revisor de Renfe, non foi até este Nadal no que, primeiro, recibíu o agasallo dun tren eléctrico, por suposto, e posteriormente fixo a súa primeira viaxe en tren. Máis recentemente e da miña man, coñeceu a Andrés Dobarro e á súa, máis que famosa, canción do tren (como a coñece até o momento o meu sobriño Airas). Malia que a única parte da canción coa que disfruta é co retrouso, confío en que, en breve, teña a paciencia suficiente para escoitala enteira sen repetir, en canto finaliza o retrouso, máis tren, máis tren. Non asombra, por outra banda, que lle agrade a voz suave deste home Andrés.

terça-feira, janeiro 09, 2007

O alento da musa

E finalmente rematou o Nadal. Finalmente, tamén, dende aquel 2004 ocioso xusto antes de marchar para Inglaterra e Irlanda, sairá, coido que a finais deste mes, ‘O alento da musa’, o meu segundo libro de narrativa. Desta volta cun só relato máis longo, pero cunha sorpresa engadida, da que saberedes así que teñades o libro nas mans. A Difusora das Letras, Artes e Ideas foi a encargada do traballo de edición cun resultado, coido, moi interesante e diferente. Isto último referente ao seu traballo. Polo que respecta ao meu, queda claro que vai resultar un proxecto moi momán, para o bo e para o malo, cunha historia moi sinxela sobre persoas comúns, das que atopamos todos os días na fila do bus ou agardando a cita no ambulatorio. Ambientada en Vigo, lugar onde residía cando a escribín, como dixen, aló polo 2004, fala da soidade e da procura dun algo máis que sirva de motivación para continuar o camiño, sempre con certo paralelismo co que foi Vigo, por aquel entón, para min.
Este foi un dos proxectos históricos que quedaron estacionados, por moito tempo, na memoria do ordenador, superando o ataque de varios virus. O outro proxecto, ‘Un agora que non quer saír’, é un poemario do que tampouco me din desfeito ate o de agora, e que aínda descoñezo se aguantará a próxima invasión alieníxena que chegue ao meu ordenador.
Con todo, estou contento por anticipado, e agardo con impaciencia a saída de ‘O alento da musa’ (Difusora das Letras Artes e Ideas. Xaneiro 2007).