andas á procura?

Búsqueda personalizada

sexta-feira, dezembro 28, 2007

Stormy weather


Ía dicir cando novo, pasando por alto que son aínda todo un rapaz. Pero, para ser máis exacto, direi na miña adolescencia, a comezos dos anos noventa, para saír, preparaba recopilatorios de música, naquelas xa obsoletas casettes, para poñer nos sitios que adoitaba frecuentar. Aquel xa famoso Tres portas, no ferrolán barrio de Esteiro, agardaba pola miña música para amenizar a tarde, se cadra algunha festa de aniversario, que nos levaba, a un compañeiro máis a min, a colocar unha caixa de cervexas, daqueles pouco estilizados tercios, debaixo dunha mesa, para pasar o serán bebendo e deleitándonos coa selección musical. Pasaban as horas, as botellas íanse acumulando sobre a mesa, como se acumulaba a choiva polas rúas, naquelas noites de inverno.
Agora, agardando pola choiva, e facendo un daqueles recopilatorios para o meu, non novo, teléfono con mp3, recollo unha peza, mil veces versionada, o Stormy Weather, desta volta por Sindey Bechet.



quinta-feira, dezembro 27, 2007

desexo, perigo


Atraído polas interpretacións de Tony Leung en 'In the mood for love' e '2046', asistín curioso a este novo filme de Ang Lee, 'Desexo, perigo'. Fiel ao estilo poético do cinema chinés, non defrauda a emotividade que se desprende de cada escena. Un ritmo pausado, vai marcando máis o transcorrer da historia, nun agarimoso abano de sensacións. Mais, a influencia estado unidense, escaralla o que podería ter sido un fermoso relato de ficción histórica. Unha ausencia, case completa, de contextualización sociopolítica, evidencia un medo extremo a facer unha película que se sitúe fóra do gusto dos USA, o que produz un filme centrado en exceso nunha das historias de amor imposible que se repiten no manido cinema ianqui. Malia isto, resulta ser moi recomendable. Máis, se temos en conta o que nos deixan, no que a cinema se refire, estas datas festivas.

domingo, dezembro 16, 2007

acceso restrinxido


O Nadal non deixa de ser un momento no que o consumo convírtese nun dos maiores alicientes para saír á rúa. Normalmente, non me deixo levar polos instintos máis elementais do capitalismo, pero, onte foi a tarde adicada a comprar os detalles que agallasarei aos meus sobriños.
Unha recua de turistas, recibiume ao entrar no casco vello, parados nos escaparates das tendas, como hipnotizados polas luces rechamantes. Mais, de súpeto, unha sorpresa. Os pais que tiveran a estúpida idea de compar aos seus fillos unha mini-gaita, deberán deixar aos nenos fóra, ou desistir no intento de acceder a este establecemento.
Na miña opinión, rúas enteiras, que digo rúas, cidades enteiras, deberían locer este distintivo. Porque, está ben que ninguén ensina a ser pai, tampouco ninguén ensina a pensar por un mesmo, pero, até o momento, coido que un ruído molesto é identificable por todos e todas por igual.

sexta-feira, dezembro 14, 2007

a estela de Qu Yuan



O 'Cinquenta Xiaoling' Zhang Kejiu (Campo das letras. 1998) comeza cunha introducción na que se di: 'Reinando na China apenas durante um século, os Yuan criaram no entanto uma época de esplendor artístico e literário, marcada pelo qu, vocablo que engloba o teatro e a poesía cantados.' E pregúntome se de aí virá a expresión cantar como o cu, ou cantar co cu? De ser así, dicir, por exemplo, que escribo como o cu, abandona a súa connotación pexorativa, o que resulta ser dun positivismo moi recalcitrante. Claro que de estarmos errados, sempre podemos acodir a Confucio: 'Quando o dao (o caminho) não é ajustado, somos livres para tomar um barco e viajar no alto mar', facendo clara referencia a escapar ben lonxe por medo ás represalias dos que non gosten do noso traballo.

Mais pouco ten que ver todo isto cos textos de Zhang Kejiu, malia os risos propios da ignorancia. Fico encantado coas descricións, coa sinxeleza da beleza feminina, escritas por este chinés prea de alcol.


quinta-feira, dezembro 06, 2007

sen palabras



maiormente, gustaríame non ter que falar, escribir vén sendo outra cousa, para comunicar todo canto considero que teño por dicir.

basta, neste caso, ollar para o rostro de Sean Penn, un dos mellores actores do cinema ianqui, e imaxinar todo canto pode estar dicindo, acomodando as súas palabras á nosa experiencia persoal, malia que saibamos que se trate dunha campaña feita para acompañar a folga dos guionistas de Hoollywood, e non só desta cidade.

quarta-feira, dezembro 05, 2007

como escravos mesmamente

Desgraciadamente, o 'alento' mantense de actualidade, agora que, despois de anos de explotación, vólvese sobre o tema da situación laboral das caixeiras de supermercado.
Son de todos e todas coñecidas as presións que os/as traballadores/as soportan nos seus postos de traballo, en canto xurde unha denuncia fronte manifestas irregularidades laborais. As empresas, teñen como ferramenta de sometemento a amiaza, sabéndose amparadas pola desesperación fronte ás dificultades que cada traballador/a sufre no ámbito do persoal.

Un dos grandes problemas engadidos, é a asunción desas prácticas abusivas como normalidade dentro do ámbito laboral, trascendendo a entornos non estrictamente empresarias, o que dificulta a erradicación desas dinámicas, obstaculizando cuestións importantes como a organización de traballadores/as.
Lónxe da romántica visión máis literaria, gustaríame confiar nese alento que proceda das mans das propias musas, e que as conduza á consecución dunhas condicións de traballo máis xustas.

segunda-feira, dezembro 03, 2007

Multinacionais e a normalización lingüística


Como consumidores temos ferramentas, ás veces insospeitadas, para incidir na vulnerabilidade das multinacionais, en pequenos aspectos da vida cotiá.
Despois de moitos minutos perdidos colgado ao teléfono, escoitando a música de espera da centraliña da miña compañía de telefonía móbil, conseguín que me prometeran que, a partires da próxima factura, todas as comunicacións a min dirixidas, serán redactadas en lingua galega. Para citar as palabras exactas do interlocutor 'sus facturas vendrán impregnadas de la lengua gallega'.
Despois de varios anos de loita, solicitando periodicamente, o meu dereito a recibir as súas comunicacións na miña lingua, despois de que preguntaran se prefería recibilas, no canto de en español, en catalán, e despois de asegurarlles que ía pedir o traslado a outra compañía, conseguín unha promesa firme. Agardarei con impaciencia a súa materialización.

segunda-feira, novembro 19, 2007

Alberte e Lupe


FOTO: Fernando Blanco para Galicia-Hoxe.

Fai unhas semanas, Lupe Gómez, púxose en contacto comigo para facerme unha entrevista. Quedamos no CGAC e falamos das cores da miña infancia, do 'alento' e de moitas outras cousas, que podedes ler no resultado daquel encontro que se publicou hoxe.

sexta-feira, novembro 16, 2007

1, 2 e até tres


Na miña experiencia foron primeiro os Psicobar, naquelas noites peruginas nunha discoteca do casco histórico. Aló iamos a tratar de psicoloxía dunha maneira lúdica, comodamente instalados nun bar. Logo, da man da incomunidade, chegaron os filo-cafés, para tratarmos, dun xeito artístico temas do máis variado. Agora, eludindo a precisión da cronoloxía, estas Polafías, dende o máis fondo da tradición, adaptadas aos novos tempos e a novas formas de contar cousas, por medio da tecnoloxía.

terça-feira, novembro 13, 2007

Retórica insuficiente para esquecer axiña


Utilizo como título o lema co que bauticei un dos meus minilibros de poemas, porque resume ben todo canto vou deitando nesta bitácora, consciente das miñas limitacións, e das limitacións propias de quen pretende condensar, como a modo de aforismo, unha idea enorme nunhas poucas liñas.
Despois de chegarme este artigo por correo, pensei en insultar un pouco a esa democracia cunha enorme trastenda, que se nos vende como sistema único e incuestionable, e baixo o que nos acomodamos.
Un dos aspectos máis sangrantes da cuestión é a información propagandística que se nos vende no Estado español, sobre o conflicto entre o goberno español e o venezolano. Nun acto de imperialismo renovado, o goberno de España sae en defensa da ultradereita, pedindo respecto para as interioridades dun estado soberano, cando ao mesmo tempo cuestiona as accións dos Estados Soberanos de Latinoamérica, que van a favor dos seus intereses e en contra dos intereses privados de empresas españolas. Asistide ao debate aquí.

sexta-feira, novembro 09, 2007

Corazón salvaxe


O fancine volve estar de actualidade coa aparición de 'zapatiños a motor', unha iniciativa aberta para un novo número 'mutante' que promete saír no 2008. A artesanía do primeiro número, convertíuno nunha verdadeira peza de museo, pero de museo asfáltico, de museo manoseable, do museo emocionante da arte correo.

quarta-feira, outubro 31, 2007

'Os tres do eixo' cara a historia das mobilizacións cidadás


A todos/as aqueles/as que nalgún momento nos vimos implicados/as, dalgunha maneira, nun caso semellante ao dos 'Tres do Eixo', énos inexcusable o feito de non mostrar o noso máis absoluto apoio ás persoas represaliadas. Sinto non telos acompañado até Teixeiro.

A amiga Lara, elaborou un documento sobre os acontecementos. Agardando a que o comprima un pouco para colgalo da bitácora, achégovos o enlace para que podades botarlle un ollo.
A prepotencia das forzas da 'orde', non pode eclipsar a verdadeira xustiza, evidentemente non esa que se inventaron para someternos.


domingo, outubro 28, 2007

serán do sábado, noite de teatro


Ultimamente estase a falar moito de teatro. Dende o meu máis absoluto descoñecemento, quedeime cunha frase de Jaureguizar, 'e disque o Igaem ten claro que música enche locais en todo o país, mentres que o teatral é un fenómeno caro e para público santiago-naronés', que me fixo lembrar os meus tempos en Ferrol, no que o teatro, en Narón, era unha cita case inexcusable. Si, eu era dos moitos que pagabamos menos que por unha entrada de cinema para acceder á sala do pequeno teatro vilán. Descoñezo se en Narón se conxugában unha serie de forzas descoñecidas, para que houbese unha afluencia masiva, aqueles seráns de sábado, naquel frío lugar. Digo frío, porque á noitiña, unha brétema meste cubría o entorno e facía desapacible permanecer fóra dun lugar cuberto. Se cadra, era por iso que a xente acodía ao teatro. O caso é que aló iamos todos e todas, como nun ritual, a desfrutar daquelas engaiolantes historias. O que eu, a estas alturas, me pregunto é se en lugares como Narón a tempada de teatro ten vida propia, como é que no resto do país, semella non existir devoción por esta arte? Pregunta inocente de máis, se cadra, para agardar resposta, pero nunha comarca na que o concerto de Bustamante, polas festas locais, non contou coa asistencia masiva que se agardaba, o teatro galego, si consegue cheos absolutos.

sábado, outubro 27, 2007

quinta-feira, outubro 25, 2007

ampliando o abano

Dende que A porta verde do sétimo andar sacara a súa primeira publicación, un libro de poemas no que, como sabedes, participan Luís Viñas, Minus-bálido (A.Rodríguez), Manolo Pipas, Alfonso Láuzara, Cruz Martínez, Abilio Rodríguez, Rosanegra (Rosa Martínez), Elvira Riveiro Tobío e Alberte Momán, aumentaron xa os lugares onde vos podedes facer cun exemplar.
Agora, ademais de solicitalo por correo electrónico, podedes adquirilo en:


Galería SARGADELOS Vigo (Urzáiz, 17)

A Cova dos Ratos - en Vigo (Romil,3)

Libraría Limiar (Venezuela, 33) Ultramar – Ferrol


En breve esta lista engrosará, grazas a máis librarías e centros sociais colaboradores.

sábado, outubro 20, 2007

minutos musicais

"Tri Yann La Découverte Ou L'ignorance lyrics"

Le breton est-il ma langue maternelle ?
Non ! Je suis né à Nantes où on n'le parle pas.
Suis-je même breton ???... Vraiment, je le crois...
Mais de pur race !!!... Qu'en sais-je et qu'importe ?
Séparatiste ? Autonomiste ? Régionaliste ?
Oui et non... Différent...
Mais alors, vous n'comprenez plus :
Qu'app'lons-nous être breton,
Et d'abord, pourquoi l'être ?

Français d' état civil, je suis nommé français,
J'assume à chaque instant ma situation de français.
Mon appartenance à la Bretagne
N'est en revanche qu'une qualité facultative
Que je peux parfaitement renier ou méconnaître...

Je l'ai d'ailleurs fait...
J'ai longtemps ignoré que j'étais breton...
Français sans problème,
Il me faut donc vivre la Bretagne en surplus
Et pour mieux dire en conscience...
Si je perds cette conscience,
La Bretagne cesse d'être en moi.
Si tous les bretons la perdent,
Elle cesse absolument d'être...

La Bretagne n'a pas de papiers,
Elle n'existe que si à chaque génération
Des hommes se reconnaissent bretons...

A cette heure, des enfants naissent en Bretagne...
Seront-ils bretons ? Nul ne le sait...
A chacun, l'âge venu, la découverte... ou l'ignorance !


Interrompeuse a conexión, polo que dedicamos uns minutos musicais, agardando o regreso do sinal.
É o momento de visitar o baño, pois non haberá paradas no camiño. Dase un xiro inesperado. A Intransixencia, a perda de Conciencia, ambas con letras capitais, ven amiazada a súa hexemonía, en favor de tod@s. O SLG, abre o abano con novas expectativas de cambio. O luns máis.


quinta-feira, outubro 18, 2007

dicir aldao


O sector lácteo mundial, presionado pola industria da distribución, enfrentouse a unha complicación ao verse na obriga de manter as características propias do leite fresco dentro dun brick, alongando a vida útil do produto.

Dicir Lucía Aldao é describir a revolta do leite fresco dentro do envase, loitando por saír e manifestarse tal e como é, cru. Crudeza que se manifesta, primeiramente nunha voz permanentemente rouca, no compromiso con todos os sexos e na súa especial inclinación polos cubatas.
Escoitar a Lucía Aladao, é desfrutar dunha canción de Janis Joplin, rasgada nas cordas dunha guitarra.

Digresión: o simil co leite se cadra non se corresponde coa Horchata da foto, pero a horchata, ou polo menos a planta da que sae a horchata, si garda certa relación co sector lácteo, polo menos en Galiza. Explícome, a horchata extráese dunha planta, que ten por nome científico Cyperus esculentus. Na Galiza, unha das maiores dores de cabeza dos gandeiros vén dunha planta chamada Xunca, tremendamente invasiva e que afecta aos terreos de millo, principalmente, aínda que non en exclusiva. O nome científico da xunca é Cyperus rotundus, que, como vedes, é da mesma familia que a da horchata, e de aí o simil que expuxen nun principio. Deformación profesional.

sábado, outubro 13, 2007

readgalicia.com














Onte presentouse en Frankfurt, a páxina que a Consellería de Cultura e a AGE puxeron a funcionar para dar a coñecer a literatura galega no exterior. Nese espazo, está presente a Difusora de Letras Artes e Ideas, e con ela 'O alento da musa'.

quinta-feira, outubro 11, 2007

'Festas' para a reflexión

Derrube da estatua de Colón na cidade de Caracas, no día da Resistencia Indíxena (14 de Outubro de 2004)

Os que relacionamos España coa aniquilación dos dereitos máis elementais dos pobos, ben sexan as Nacións que conforman o Estado, ou os de alén mar, sometidos dende hai máis de cinco séculos, consideramos o día 12 de outubro un motivo, máis que festivo, de reflexión fonda, para artellar novos xeitos de recuperación da nosa identidade propia.
As continuas agresións que o Estado reproduce nos territorios peninsulares ocupados inxustamente, son motivo de reivindicación continua, de restitución dos dereitos de libre expresión (para que a estrutura de Estado, así como a innecesaria monarquía, non sexan temas vetados no diálogo social), a liberdade de organización (sen leises de partidos e asociacións que pretenden establecer un control absoluto sobre o contido e actividades dos mesmos), a apertura dun proceso aberto para o debate que favoreza a consolidación de Galiza, Euskal Herria e Catalunya, como Nacións claramente diferenciadas.
Deste xeito, salientar que o peche de xornais ou a ilegalización de partidos, así como encarceramento da súa militancia, non favorecen en absoluto á apertura pacífica do diálogo social, polo que, o 12 de outubro, deberá ser un día para solicitar do goberno español, que recapacite sobre as decisións tomadas ao respeito dos acontecementos dos últimos días, co fin de erradicar a violencia que consome os azos da poboación en Euskal Herria.

segunda-feira, outubro 08, 2007

comprar libros

Hai algún tempo, falando con algunha xente, preguntábanme por que teimaba en comprar todos os libros que quería ler, xa que existen bibliotecas e, ademais, maiormente os libros lense unha vez e despois fican esquecidos nun andel? Ben, naquel momento, tan só acertei a dicir que me gustaba reler partes dos libros que compraba, que xustamente compraba determinados libros, porque era e son consciente de que xustamentente eses non van ser esquecidos nun andel. A cuestión é que non merco todo canto sae, tento mercar só canto me gusta e sei que me gustará en tempo ilimitado, polo que o feito de adquirir o libro, vaime permitir acceder a aquelas partes do mesmo que me resultan máis inspiradoras. Para o resto, certamente están as bibliotecas. Tamén é certo que non compro todo canto me gustaría. Por unha parte porque o meu salario é limitado, moi limitado e por outra, sempre ligada á primeira das razóns expostas, porque teño o vicio de comer.

Na defensa desta miña tese de adquisición de libros, aparece unha recomendación de Ducon, sore un libro de Slavoj Žižek, O espectro segue a roldar. Comprado ao pouco de saír, permanecía aparcado nun andel, sempre agardando unha relectura. Como libro complicado, as relecturas máis que un simple pracer, son unha necesidade.
Unha vez lin o comentario de Ducon, fun inmediatamente ao andel, na procura do volume e comecei a reler, escollendo páxinas ao chou e enganchándome, axiña, ao desenvolvemento da idea. Deste xeito, fixen os meus porpios paralelismos, achegando as ideas de Žižek á miña realidade máis inmediata. Así, aló onde el falaba da idea de Marx das diferencias que crea o Capitalismo entre o valor de uso e o valor de cambio, eu establecín as diferencias entre o valor real e o especulativo, facendo referencia ao prezo da vivenda en compra-venda, idea que me rolda pola cabeza dende hai unhas semanas. O valor de cambio, ou o especulativo no meu caso, resulta ser, asegundo tamén o razonamento de Slavoj, irreal, xa que non segue as pautas que marcan as necesidades da poboación, e medra a expensas das mesmas. Tamén seguindo o razoamento do libro, esta diferencia entre os valores de uso e de cambio, reproducen crises cada vez maiores, sempre internas e inherentes ao propio capitalismo, pero do que este último é que de sacar beneficio. A costa, tamén se segundo o meu criterio, dos mesmos pobres que son incapaces de satisfacer as súas necesidades máis básicas.

sexta-feira, outubro 05, 2007

entrevista de Arantxa Serantes














Foto: Presentación de 'O alento da musa' no Ateneo de Ferrol

De dereita a esquerda: Arantxa Serantes, Rosa Méndez e Alberte Momán.


A Bitácora de 'O alento da musa', recolle unha entrevista, que publica a web da Asociación de Estudos Filosóficos Doutor Castro, que me fixo Arantxa Serantes, falando do meu último libro.



quinta-feira, outubro 04, 2007

nessun dorma

hai cambios para que nada cambie. Para que quen teña que permanecer calado se confirme na súa postura. Non vou ser eu quen desprece o traballo de moti@s. Deus me libre!!! Pero quixera un cambio, certamente, e nel reflectir o dereito de tod@s, porque a equipa son moit@s máis, tamén os que dan en marchar e aínda que o fagan, ou o fagamos (se nos 'invitan' a facelo).
Que ninguén durma, se existe esperanza, de existir

Ma il mio mistero é chiuso in me,
Il nome mio nessun saprà!
No, no, sulla tua bocca lo dirò
Quando la luce splenderà!




terça-feira, outubro 02, 2007

love song

quinta-feira, setembro 27, 2007

Manifestación 30 de setembro contra a localización actual da planta de REGANOSA




Convocados polo

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol ,

o próximo Domingo 30 de Setembro, ás 12 da mañá,

moitísimos galegos e galegas,

manifestarémonos

desde o porto ó Concello de Ferrol,

demandando:

1º Ao Goberno Central que ten competencias para decidir que, en base a eses condicionados non resoltos, non sexa aprobada a acta de funcionamento definitivo de REGANOSA.

2º Á
Xunta de Galicia para que renuncie á herdanza envelenada do caso REGANOSA, e así mesmo, reoriente a súa política enerxética para que deixe de ser unha ameaza para a Ría e para a vida de miles de persoas de Ferrol Terra.

3º Ao
Concello de Ferrol para que acorde dirixirse ao Tribunal Supremo a fin de que faga firme a sentenza 536/2004 favorable á cidadanía de Ferrol e que anula a falsa tramitación ambiental de REGANOSA.

4º Ao
Concello de Mugardos, para que revise as licenzas, permisos e acordos con REGANOSA, que están ameazando a vida e os intereses da veciñanza.

!!PLANTA DE GAS FORA DA RÍA !!

NON FALTES

PARTICIPA NA MANIFESTACIÓN,
DIFUNDE A CONVOCATORIA

quarta-feira, setembro 26, 2007

do monte á vila



o voluntariado que durante todo o vran estivo a roldar os montes galegos, na procura de manter a súa integridade, está de festa. Descoñezo se o de ter os pés na lama formaba parte dalgún estudo para testar as cualidades terapéuticas da lama provinte de terreos ardidos, pero cando menos semellan estar contentos, o que xa é un logro, nos tempos que corren. Se ese é o resultado do que poderiamos chamar 'o efecto voluntario', apuntareime para o ano.

domingo, setembro 23, 2007

semana de actos



despois de estar o luns 17 en Porto, nun acto contra a Política Agraria Comunitaria, que coincidía cun cumio de Ministros europeos, podo dicir que esta semana tocou viaxar para estar neses lugares nos que era importante a máxima presenza posible.
o xoves día 20, na presentación en Vigo do libro 'A porta verde do sétimo andar'. Na que lemos textos e falamos do colectivo diante dunhas trinta persoas que quixeron estar con nós nestes comezos.

O sábado, pola contra, marchei para Ferrol, para apoiar todas as reivindicacións e mobilizacións que xurden da organización da cidadanía da comarca de Trasancos e alén, para lograr que a planta de gas que Reganosa ten en Mugardos, cambie a súa localización, situándose no porto exterior de Caneliñas.
Unha vez máis, mobilizacións contra a xestión corrrupta dos bens públicos, neste caso o territorio, que amiaza a seguridade e o benestar dos viciños de Mugardos e Ferrol.

quarta-feira, setembro 19, 2007

actos contra a actual localización de reganosa

COMITÉ DE EMERXENCIA PARA ARÍA DE FERROL

xoves 20 de Setembro

Proxección de “O salario do silencio”. ás 20:00 hrs, na Biblioteca Municipal de Pontedeume, organiza: Colectivo Fusquenlla, presentado pola actriz e produtora do documental, Mabel Rivera, e por Enrique Banet, director. Tamén estarán presentes Miguel López (da Asoc. Veciñal Fontelonga), e Luz Marina Torrente (Presidenta da Plataf. de Veciños O Cruceiro de Mehá).

venres 21 de Setembro
Proxeción pública : "O salario do Silencio", ás 9 da noite na Praza do Hino Galego en Esteiro.

21 e 22 de Setembro
Celebrarase en Esteiro o Festival Fervesteiro, adicado a Loita Cidadá contra REGANOSA, será a pregoeira do Festival Luz Mariña Torrente, presidenta da Plataforma Veciñal "Cruceiro de Meá" e unha das portavoces da veciñanza pechada na Casa do Concello de Mugardos.

sábado 22 de Setembro
Reunión de intelectuais e artistas, xente das letras e da cultura,
ás 12 do mediodía, Salón de Actos da Universidade, Facultade de Humanidades - Campus de Esteiro, para asinar – nun acto aberto ó público e ós medios de comunicación, un manifesto contra o despropósito gasístico de REGANOSA.

domingo 30 de Setembro
Ás 12 do mediodía, MANIFESTACIÓN CIDADÁ, con saída desde o Porto de Ferrol, diante do edificio da Autoridade Portuaria, até a Praza do Concello de Ferrol, baixo o lema "PLANTA DE GAS FORA DA RIA".

*Festival Fervesteiro
Programa do 5º Fervesteiro


Venres 21

15:00h:
Apertura do espazo para graffities.
Na porta do asteleiro.

21:00h:

Cinema ao aire libre: "O salario do silencio". documental sobre a loita contra a planta de gas na ria de Ferrol.
Na praza do hinno galego.

22:00h:
Concertos.
Maladromena.(Hip-hop desde Compostela).
Lost psychotics( Punk-rock desde Ferrolterra).
Aljashsue and the visionaries.( Reagge-roots-ska desde A coruña).
Na porta do asteleiro.


Sabado 22

19:30h:
Roteiro polo barrio de esteiro.
Saida da porta do asteleiro.

22:00h:
Intervencion de Luz Mariña Torrente, membro do comite cidadan de emerxencia para a ria de Ferrol, e presidenta da AA.VV cruceiro de Mea, que levan dous meses ocupando o edificio do concello de Mugardos, en protesta pola ubicacion da planta de gas de Reganosa.
Na porta do asteleiro.

22:15h:
Cocertos.
Presa facil(rock de Ferrol).
Essenzia de lapo(Punk-glamour desde Vigo).
Som do galpom(Folck-fusion desde Compostela).
Dr Funkestein(Funk de Ferrolterra).
Na porta do asteleiro.

Ademais destas actividades, habera mercadillo artesanal, e tamen de colectivos. Entre grupo e grupo se proxectaran documentais e fotografias da loita contra a planta de gas. Asi como pinchadas varias despois dos concertos.
O espazo para os concertos esta cuberto baixo carpa, asi que si chove imos bailar igual!

Que aproveite.
A RIA E NOSA, E NON DE REGANOSA!!!!!!!!!!!!!

Fontes:
http://www.fucobuxan.com
http://www.fervesteiro.org/

misericordia divina. arte de facer escravos


a excepcional Nina Simone, na extraordinaria Sinnerman, déixanos a clave da estratexia cristiá, o medo. O pecador corre na procura dun lugar onde agacharse. A rocha rexéitao, o río sangra, e o mar ferve. A desesperación fai que chegue o tempo da pregaria ao altísimo, e este mandao a falar co demo. O pecador, lonxe de analizar a fonte do problema, pregúntalle á rocha, cal é o seu problema?

So I run to the lord
Please help me lord
Dont you see me prayin
Dont you see me down here prayin

But the lord said
Go to the devil
The lord said
Go to the devil
He said go to the devil
All on that day

So I ran to the devil
He was waiting
I ran to the devil he was waiting
I ran to the devil he was waiting
All on that day




terça-feira, setembro 18, 2007

OS DIAS DA CRIAÇÃO

OS DIAS DA CRIAÇÃO
Artes de Trás-Os-Montes e León
22 e 23 Setembro 2007
As cadências de leva que os placards atordoam, perturbando e largamente castrando desejos próprios, podem ser pelo menos interrompidas este fim-de-semana em Vilar, Boticas, Trás-os-Montes. Os iónicos milhões de lugares de onde a imaginação emigrou, esperam, não pela intervenção sobre, mas pela quântica.
Estar n' Os Dias da Criação, em matriz transmontano-leonesa, pode constituir um avanço científico se as múltiplas identidades arbóreas forem abraçadas sem fumos de utilidade. Poderíamos usar outras caracterizações, mas as árvores – as tais que nem pelo fogo perdem a raiz – parecem estabelecer um diaporama onde podemos colher a sagesse, pedindo emprestado aos carvalhos e seus druidas. " Tengo Algo de Árbol / Tenho Qualquer Coisa de Árvore" é o belo verso que Silvia Zayas escolheu para título de uma selecta de poetas leoneses que será apresentada n' Os Dias da Criação, em edição bilingue castelhano/português. Aí se ramificam poetas de León, desde António Gamoneda a Gaspar Moisés Gomez e Silvia Zayas, passando por mito-fornecedores como José Luís Puerto ou Juan Carlos Mestre e sócio-desiludidos como Tomás Sánchez Santiago.
Poderíamos dizer que a criação é a seiva? Este antigo lugar de denominação expedido quando o ar livre ainda não estava condicionado pelos triliões de sinais, ondas, satélites e outras poluições, talvez resgate a alquimia necessária à sobrelotação emocional da interioridade. Aí talvez resida a impossível habitação dos eremitérios – transmontanos e leoneses – desafiando o olho ogival dos echelons controleiros. As performances de Rosário Granell, Nuria Antom ou Isabel Fernandes Pinto sulcam ares e desares na paleta dos instantes irrepetíveis.
Que pulverizam as nuvens que aleitam os rios, línguas de comunicação, do minho ao douro, numa sequência de actividades humanas talvez conhecida como história. Desse fluido, em português sedimentado a partir do século doze, comunicarão o dramaturgo Abel Neves, o pensador e ensaísta Alexandre Teixeira Mendes, o poeta mirandês Amadeu Ferreira, o cantor do douro António Cabral, o escritor Bento da Cruz e o historiador Carlos Llamazares. Um passado interrogado para que algum futuro seja nomeável.
E em imagens fixo. A presença videográfica de autores como Angélica Liddell, Pedro Sena Nunes, Jesus Dominguez ou Sara Jess, garante o movimento da perenidade. A eles se juntam 14 jovens cineastas que no correr de 2007 cheiraram terra de barroso para depois a plasmarem em curtos documentais que serão exibidos na manhã de dia 23 e onde os actuantes não foram sujeitos a castings e outras necessidades comerciais.
Na tarde de sábado, pintura, fotografia, escultura, artesanato e outras artes visuais, estender-se-ão pela Eira Longa, em espelho ou desafio à pedra, ao verde e ao castanho, instalações relacionais em mistura de psique, pelas mãos de Deborah Nofret, Gerardo Queipo, Carla Mota, Adriana Henriques, o grupo Ravar, entre dezenas de outros autores que assim se publicam nas paredes do vento.
O espectáculo de Música, Performance e Teatro, dia 23, às 21h30, é o único momento que decorre fora de Vilar. Realizar-se-á no Auditório de Boticas que conhecerá, então, a voz do bardo Aurelino Costa, a interpretação vivida em canto por Alexandra Bernardo, o cabaret de Pepa Yañez, o trio musical de música antiga Sirma, entre os diversos criadores presentes.
Como perfume de uma América Latina poeticamente poderosa, estará a jovem poeta venezuelana Estrella Gomes que assim inaugura a presença latino-americana em Os Dias da Criação.
A organização
Inf:
Tm: 965817337
Tm: 960238922
Fixo: +351.276415979


incomunidade
http://incomunidade.blogspot.com
Tm: (00351) 965817337

quinta-feira, setembro 13, 2007

biodiésel



Ademais destes problemas, subida dos prezos e a conseguinte especulación por parte dos alamcenistas de cereais (almacenando grandes cantidades para manipular o prezo mundial), temos un perigo ambiental, derivado das grandes extensións de monocultivo precisas para satisfacer, as cada vez maiores, necesidades enerxéticas mundiais. Para facer máis comprensible este último punto, podemos utilizar o símil do proceso de eucaliptalización sufrido en Galiza nas últimas décadas, e os problemas derivados deste proceso, como a perda da biodiversidade natural e a degradación dos solos,perda de recursos hídricos e demais.
As enerxía coñecidas como renovabeis, non o son tanto se consideramos o aumento das necesidades enerxéticas mundiais, aumento que semella non ter final. Dende logo, a mellor medida para o control da contaminación ambiental, debe, sen dúbida, pasar pola redución do consumo enerxético, materializado na diminución dos desprazamentos (utilización de transportes de masas, fomento do comercio de circuito curto...), racionalización do proceso de construción das nosas cidades, das nosas vivendas...

segunda-feira, setembro 10, 2007

o efecto iguana


Xa vai o primeiro aniversario da aparición do suplemento cultural do xornal A Peneira, Kalaikia. Aló vai o primeiro ano, e con el traspasamos o ecuador do transcorrer da miña novela, O Efecto Iguana, que se lle axunta a cada número. Aquel efecto iguana dun Lugo de fiestra a un patio interior, de espazos reducidos e non tanto, de viños a media mañá, coas sempre reconstituíntes tapas. Aquel efecto iguana pasou, pero non a historia que entra na súa recta final, da man dun magnífico traballo de composición dun tan necesario suplemento.

sexta-feira, setembro 07, 2007

O ollo de Giordano Segneri

buscando na rede por eses vellos amigos inesquecibles, atopei o ollo de Giordano Segneri, nada polo momento de Pierpaolo Piras, Gianluca Montuoro, Luciano Martella ou Marta Moro, pero sei que andan por aí a facer cousas interesantes, porque tiñan a capacidade e a vontade para facelas. O último que souben de Giordano, por exemplo, era que andaba por Gabón, cunha campaña de prevención do SIDA. De Pierpaolo pouco souben dende que marchou para Panamá contratado polo Banco Mundial. Sei que Luciano volveu a Chieti, malia andar á procura de traballo en Valencia, por mor dunha moza da que quedara prendado. De Gianluca pouco sei, tan só o pouco que contaba nunha mensaxe no 2001, atopándome eu en Moscova, na que me felicitaba a Pascua. E de Marta, quen sabe? Faláranme que estaba en Roma facendo os coros para grupos nunha discográfica, pero nin iso é seguro.
Acontece coa xente coa que levo tempo sen falar, que son tantas cousas as que podería dicir que remato, finalmente, por non dicir nada. Aquel@s que me coñecen saben que son máis ben pouco falador e que nunca atopo as palabras axeitadas cando coincido con algún coñecido, preferindo, ás veces, perderme entre a multitude para non procurar unha situación incómoda cos meus silencios.
Algún día collerei o teléfono para chamar a todas aquelas persoas ás que, nalgún momento da miña vida, debín falar e, por calquera razón absurda (moi propia de min), non falei. Un día chamarei a tod@s @s meus amig@s, cos que fun perdendo contacto co tempo, por ese meu medo absurdo co reencontro e a separación conseguinte, e direilles todo canto desexei dicirlles nestes anos de distanciamento.
Preparádevos, fareino. Logo fuxirei da conta de teléfono a un lugar onde non haxa bancos, nin teléfonos, por suposto.

terça-feira, setembro 04, 2007

PortuGaliza

domingo, setembro 02, 2007

imaxes

revisando as fotos do arquivo de Azu, descubrimos esta imaxe de Xavier Paz e máis eu, na Livraria Torga, o día da presentación de 'O alento da musa' en Ourense.








Tamén atopamos estoutra, daquela sesión de fotos que me pedira Azu, para un traballo. O meu primeiro 'espido'. Fora divertido.




sexta-feira, agosto 31, 2007

kamini



segunda-feira, agosto 27, 2007

Ragazzo fortunato

Veño de rematar un libro de poemas. Agora, convencido de que ten posibilidade de saír adiante, só queda agardar un certame literario. Xa lle botei o ollo a un.

Vai, por iso, esta canción de Jovanotti. Malia o sorriso, este mundo é un inferno. Pero son afortunado porque me agasallaron un soño.

Se io potessi starei sempre in vacanza
se io fossi capace scriverei il cielo in una stanza
ma se devo dirla tutta, qui non è il paradiso
all'inferno delle verità io mento col sorriso.

Problemi zero, problemi a non finire
un giorno sembra l'ultimo, un altro è da impazzire
ma se devo dirla tutta, qui non è paradiso
all'inferno delle verità io mento col sorriso

Di dieci cose fatte te n'é riuscita mezza
e dove c'è uno strappo non metti mai una pezza
Di dieci cose fatte te n'é riuscita mezza
e dove c'è uno strappo non metti mai una pezza

Sono un ragazzo fortunato
perché m'hanno regalato un sogno
sono fortunato
perché non c'è niente che ho bisogno
e quando viene sera e tornerò da te
è andata com'è andata la fortuna è di incontrarti ancora.
Sei bella come il sole, a me mi fai impazzire
Sei bella come il sole, a me mi fai impazzire

Siddartha me l' ha detto che conta solo l'amore
e tutto quello che ti serve può stare dentro al cuore
ma se devo dirla tutta, qui non è il paradiso
all'inferno delle verità io mento col sorriso.

Di dieci cose fatte te n'é riuscita mezza
e dove c'è uno strappo non metti mai una pezza
Di dieci cose fatte te n'é riuscita mezza
e dove c'è uno strappo non metti mai una pezza

Sono un ragazzo fortunato
perché m'hanno regalato un sogno
sono fortunato
perché non c'è niente che ho bisogno
e quando viene sera e tornerò da te
è andata com'è andata la fortuna è di incontrarti ancora.
Sei bella come il sole, a me mi fai impazzire
Sei bella come il sole, a me mi fai impazzire

Sei bella come il sole, a me mi fai impazzire
Sono un ragazzo fortunato
perché m'hanno regalato un sogno
sono fortunato
perché non c'è niente che ho bisogno
e quando viene sera e tornerò da te
è andata com'è andata la fortuna è di incontrarti ancora.
Eh, m'hanno regalato un sogno
Eh, non c'è niente che ho bisogno

domingo, agosto 26, 2007

Máis de cen dercargas d'O alento da musa

É ben sabido que o mes de agosto é un tempo de descanso, incluso para os libros. Pero, malia todo, compráceme o feito de que, a data de onte, máis de cen persoas se animasen a descargar de balde 'O alento da musa', dende a bitácora do libro.

Cun total de 332 visitas dende o día oito de xullo, 119 visitantes decidíranse a descargalo. Agardo que disfrutaran del.
Polo meu propio ben, sigo recomendando o formato en papel, polo menos eu difruto máis del, e tamén porque me parece un magnífico traballo, tamén de edición, ;-)
Pero, agradezo infinito o interese por esta obra.

quinta-feira, agosto 23, 2007

marcha cidadá a Mugardos

quarta-feira, agosto 22, 2007

Libros e alén

O camarada Ducon, co que comparto algo máis que o gusto polos libros (tamén a visión común que temos de España), comezou, non hai moito, cun proxecto de colonización (quérese dicir, un proxecto aberto a España, pero sen buscar o seu beneplácito, senón que se trata dunha iniciativa galega, pensada e centrada en Galiza) de espazos tradicionalmente españois. É de todos coñecida, ou polo menos polos vigueses, a librería La Casa del Libro, e a súa existencia en internet. Así mesmo, todos sabemos que se trata dun proxecto español, dirixido e orientado dende España e para España, onde a literatura galega non deixa de ser unha anécdota, un grao no cu, algo que hai que soportar, pero sen darlle tampouco máis importancia da debida. A páxina da librería virtual, vén de abrir (coido que xa hai tempo, pero eu entereime no momento que Ducon me comentou a súa existencia, unha vez comezado o seu proceso de 'colonización') un apartado, libro de arena, de bitácoras persoais, onde os utentes contan a súa impresión sobre algún libro, fan públicas as súas creacións literarias,... evidentemente dende unha perspectiva española, como é lóxico, por outra banda. O que resulta curioso, é como a bitácora do Ducon (en lingua galega e sobre literatura en galego), é protagonista dun tímido debate lingüístico, no que se pon de manifesto a 'inxustiza' que representa o feito de que 'libros e alén' estea en galego, nun proxecto español. O verdadeiramente curioso, xa non é o feito que exista ese debate, senón que ese debate parta dunha rapaza de Vigo.

segunda-feira, agosto 20, 2007

apocalypse now

Buscando unha forma poética para cagarme en todo, atopei... e que había atopar?

bañámonos na fonte
pola que pasan as horas do día
e da noite

virás na nosa procura
cos ollos abertos
soñando con estoutra saída

fronte á túa porta
agardarás cunha camisa branca

(asubiade, gritade, partídeme a boca- e logo que? Eu sempre vos direi que sodes uns borregos. Manifesto Canibal Dadá. Francis Picabia)

ficamos pechados moito tempo
a luz fala das flores
e ten forma de fármaco

(os viajantes que chegam/ao/Joe's Bar/não trazem sinais de grande sabedoria. Um olhar no Joe's Bar. Rogério Carrola)

os pasos son un círculo
as mans caen pesadamente
o chan sempre soubo envolvernos

(di ogni strada rivelami il mistero. Milano manaus. Figli di madre ignota)




sexta-feira, agosto 17, 2007

Ás voltas, procurando unha libraría pechada

Quero ler e leo con bos ollos o último do Mario, malia non concordar nese abrupto concepto do compromiso, que se atribue a ese pseudoacratismo figurante implantado na sociedade. Correcto, considerando a postadolescencia do mundo universitario, pero morto (agardo non resultar moi grave) cando falamos de eficiencia social ou sociopolítica. Dacordo, e apoiome no falado con Paulo, en que o asociacionismo cultural cumpre unha labor importantísima, que a clase política, ou políticos de profesión, deixaron escapar hai tempo (incluso tentanto a súa aniquilación), pero cómpre non confundir, e se cadra son eu o confundido porque só levo medio cento de páxinas, o compromiso co nomadismo na produción de abalorios.
De todos os xeitos, recoñezo en Mario, o escritor serio (profesionalmente, persoalmente antóllaseme bastante festeiro) e de profesión que ha dar grandes alegrías ao sector editorial galego.
Agardarei, sempre mellor, a rematar o libro para continuar por esta vía.

Hoxe fun, por segunda vez, á Palavra Perduda de Compostela, na procura dun libro do Pepetela, pero estaba fechada, e, por unha vez, recorrín a ese Ferrol que comparto co Mario, para conseguir o que quería. Chegará en breve.

quarta-feira, agosto 15, 2007

De ti me guiar

Para tod@s @s que estades de vacacións

domingo, agosto 12, 2007

Noite de premio

Onte foi noite de cea con premio

'El escritor de Redondela Alberte Momán Noval ha resultado el ganador de la segunda edición del certamen de poesía erótica Illas Sisargas, organizado por el Concello de Malpica' (e a Asociación Caldeirón, debería engadir) La Voz de Galicia, edición Carballo. 12 de agosto 2007.

Aínda non comprendo como chegaron, os da Voz, a concluír que eu era de Redondela.

Finalmente limos uns textos, para facer da noite unha verdadeira cea das letras. Satisfeitos emprendimos o camiño de volta, despedíndonos do Antón, dos Pacos, da Emma, do Edu... como moito até o ano próximo.

quinta-feira, agosto 09, 2007

Figli di madre ignota

You tube y Re tube

As cousas que aparecen na internet dá ghloria belas, sobre todo cando son desta musical feitura.

Figli di madre ignota, preséntannos dende o paradiso, e de cigano aspecto, a herdanza dos filmes de Goran Bregovic.




avvanti e força

segunda-feira, agosto 06, 2007

OS DIAS DA CRIAÇÃO




OS DIAS DA CRIAÇÃO

nos dias 22 e 23 de Setembro 2007

na Casa da Eira Longa, em Vilar, Boticas (Trás-os-Montes).


Nesta iniciativa estará a presença diversificada de criadores leoneses e transmontanos, nas distintas áreas da criação:
Audiovisual, Escrita, Performance, Música, Pintura, Fotografia, Pensamento, Gravura, Teatro, Grafismos, Artesanato, Escultura, Contacontos.
Apesar de se tratar de um encontro de âmbito regional não há qualquer segregação relativamente à presença de criadores que fisicamente tenham nascido noutras paragens. Assim, desde a Galiza ao Algarve, passando pela América Latina, este encontro é marcado pelo Aberto, pela infinitude do ómega.

programa:


22 Setembro, Sábado:

10h,03m -Casa da Eira Longa: Pensamento e Debate
Comunicações:
abel neves, alexandre teixeira mendes, amadeu ferreira, antónio cabral, bento da cruz, silvia zayas, tomás sanchez santiago,
Distribuições e dinâmicas coloquiais: alberto augusto miranda, hermínio chaves fernandes.

15h,30-Casa da Eira Longa: Inauguração de uma exposição colectiva de artistas visuais de león e de trás-os-montes.
Exponentes: agostinho chaves, alfredo cabeleira; ana luisa monteiro; andré gomes, antero de alda, antónio pizarro; anxo pastor; asun parrilla, bruno ruivo, carmen cierto, clara vale, daniel alonso, deborah nofret; dinis cortes; elisabete a. monteiro; elisabete pires monteiro; emanuel teixeira, gerardo queipo; inês abrantes, inma doval, isabel ribeiro; ivan almeida; joana caldelas, joaquim vieira, jorge linhares, josé moura; juan ondategui, juan rafa, katús otero, lola oviedo, manoel bonabal, mário castro, natalia gonzález devesa, nelson silva, paulo gaspar ferreira, pedro colaço, renato ferrão; sabela arias, sacha habermann, sindo cerviño, vânia ferreira;

16h30:– Casa da Eira Longa: Curtas-metragens
Apresentação de obras de:
adriana perez, angelica liddell, jesus dominguez, koke vega, pedro colaço, pedro sena nunes, sara jess

18h00, Casa da Eira Longa: Actos Poéticos

Apresentação, por fernando martinho guimarães, do livro:

Tengo Algo De Arbol / Tenho Qualquer Coisa De Árvore

Selecta de poetas leoneses.
Poesia de: antonio gamoneda, gaspar moisés gómez, aldo z. sanz, tomás sánchez santiago, josé luís puerto, juan carlos mestre, ildefonso rodríguez, sílvia zayas, victor m. díez, eloísa otero, miguel suárez, ruben mielgo, jorge pascual.
Edição bilingue castelhano-português. Organização e selecção: sílvia zayas. Tradução: alberto augusto miranda. Ed. Intensidez.

Poesia dita por poetas: ana de sousa, ángel fernández benéitez, antónio cabral, concha rousia, eloisa otero, fracisco niebro, henrique dória, juan carlos mestre, juan manuel rodriguez tobal, máximo hernández, salviano ferreira, tomás sánchez santiago

21h30, Auditório de Boticas:
Música, Performances, Teatro

Com: alberto augusto miranda, alexandra bernardo, aurelino costa, cova villegas, estibaliz espinosa, gonzalo ordás, hector rodriguez, ildefonso rodríguez, isabel fernandes pinto, manuel guimarães, pepa yañez anllo, sílvia zayas, victor m. díez,

23 Setembro 2007, Domingo:
10h -Casa da Eira Longa: MOSTRA DOS TRABALHOS AUDIOVISUAIS FEITOS IN LOCO:
Com: andré rodrigues, carlos marques, ivan terra, jaime mendes, joana lopes, joana magalhães, joão neiva, joaquim vieira, luis martins, michelle reis, nicole freitas, paulo pereira, pedro teixeira, raquel silva, rodrigo marcos, sandro sousa, sarah rego, tiago faifa, vânia ferreira, vitor leal
12h-Casa da Eira Longa: A Poesia Jovem latino-americana:
Com: estrella gomes (venezuela), geison garcia (venezuela), joaquín m. chávez (equador), pablo cruz (chile), raquel molina(venezuela)

14h – Almoço de encerramento


Todo o acontecimento é Público
wstęp wolny / entrada livre / entrada lliure / fritt hänrycka / 自由な入口 / entrata libera / vrije ingang / الحرة مدخل / entrée libré / sarrera askea / free entrance / freier eingang / свободно вход / ελεύθερη είσοδος

informações:
+351. 960238922 (eira longa)
+351.965817337 (incomunidade)

Arquivo do blog